Groetjes Yvonne
|
Ik zal proberen 7x 24 uur Turkije te beschrijven. Dit lukt dus nooit!
Ten eerste zijn wij allebei kleppen en hebben letterlijk 22.00 uur per etmaal
gepraat van serieus tot emotioneel.
Even in het kort: Zij had een reischeque gewonnen en kon die vrij besteden
bij Sunweb. Zij was geen vriendin maar een kennis via internet,
een wajong uitkering van € 700,00 per maand, niemand die met haar mee kon of
wilde. Toen heb ik aangeboden mee te gaan. Voorgesteld om all inclusief te
nemen omdat bij half pension er toch nog veel aan drinkgeld (voor water etc.)
bijkomt wat zij niet kan betalen.
Zij had iets uitgezocht waar wij allebei voor die cheque 2 weken konden,
maar dit was wel heel sober. Nu kan ik mij makkelijk aanpassen maar had ook iets
van 2 weken 'oeps' misschien veel te lang, als het niet gaat.
Zij komt uit een ander milieu. Ik verbeeld mij niets, ik ben niets meer en ook niets minder maar als je 2 weken
toch kleine irritaties hebt!!!!!! Maar dit heeft zij ook zo gedacht hoorde ik in de vakantie.
Zij heeft een spierziekte, schildklierproblemen etc. Kortom haar eigen
woorden: "ik loop als een eend" en ze is volslank.
Normaal kijken ze altijd al naar mij omdat ik in de rolstoel zit en als ik dan ook nog eens op sta!
Wij zeiden al tegen elkaar de mensen zullen wel denken, die hebben een weekje verlof.
Maar goed ik had in die gids iets omgeslagen van een 5 sterren hotel, heel luxe, dit had
ze gezien en zei "oh wat luxe, zo ben ik nog nooit geweest" en ik dacht en dat zal je ook nooit meer meemaken.
Toen heb ik gezegd dan doen wij dat, wat inhield dat het qua geld maar 1 week kon voor 1 persoon,
ik heb dus mijn reis zelf betaald minus 100 euro die zij overhield met alle extra's bv belastingen.
10 dagen kon ook niet want dan moest zij bijbetalen.
Zij zit normaal ook in een rolstoel of loopt achter een rollator.
Maar zij zou zich kunnen redden als zij mijn rolstoel als steun kon gebruiken. Zie je het voor je!
Schiphol: Louis heeft de koffers op de band gezet en wij door de douane, dan krijg je al een behoorlijk
steile hellingbaan maar dit ging goed.
Gevraagd of wij na het shoppen naar de gate gebracht konden worden,kon niet!!!!!!!!!
Wij shoppen, koffie drinken en toen nog overlegd of wij hulp zouden gaan vragen. Besloten dit niet te doen.
Het eerste stuk heb ik gereden en zij op de lopende band. Maar toen waren wij pas bij gate 10 en moesten naar
43 pffff. Ik met rolstoel op de lopende band, ging goed. Op de helft koffie gedronken en hierna weer verder.
Normaal bij de slurf mag je dit niet zelf doen ivm de verzekering en staat er personeel.
Ook zou er voor haar een rolstoel klaar staan omdat dit stuk vrij steil is. Geen rolstoel,
geen personeel. Na veel gepraat werd die opgeroepen, maar na 15 min.nog niemand.
Toen kwam er een technische man (hij had het vliegtuig getankt), ik help wel, oliejas uit Moninque (Moon) een
arm gegeven en haar geholpen en hierna mij.
Onze stoelen waren gereserveerd maar met inchequen waren dit volgens het grondpersoneel de beste stoelen qua
beenruimte, ik er tegenin. Nee zij wist het, zij werkte er, oké dan. Ik had dus wel gelijk, geen extra beenruimte,
maar de persoon die daar zat maakte geen problemen en ging ergens anders zitten. Maar toch weer die irritaties.
Na een turbulente vlucht met 5 min.eerder vertrek en 30 min vroegere aankomst sprong tijdens de landing mijn
noodvulling eruit!
Vrijdags had ik nog een eerste wortelkanaalbehandeling gehad. Dit deed vreselijk zeer en ik scheen wit te zijn van
kruin tot teen.
Bij aankomst daar stond mijn eigen rolstoel klaar en iemand voor de hulp voor mij en voor Moon. Achter de douane om,
hij heeft de visa's geregeld en zo stonden wij als eerste bij de bagage. Deze mannen bleven bij ons, pakten de koffers
en brachten ons naar de transferbus. En dat allemaal voor 1 euro, want de 2e man was zo verdwenen.
Aankomst hotel: normaal wordt je een stukje verder afgezet omdat er een dagmarkt precies voor de entree van het hotel is.
In ons geval werden wij daar natuurlijk ook neergezet maar de chauffeur en de hostess liepen met de bagage en
Moon en ik reed zelf.
Maar toen was er een bruggetje (opritje), meteen een Turk die kwam helpen.
Inchequen en naar de kamer, oprit naar lift kon niet met mijn rolstoel, te krap, scherpe bocht (been vooruit).
Ik heb ze lekker laten modderen.
Past de rolstoel niet in de lift!!!!!!!! Tadadada
Ook hier heb ik het personeel laten modderen maar ook zonder beensteunen past de rolstoel niet in de lift.
Wij hadden geen aangepast hotel genomen/uitgezocht, 3 treden naar de lift kan ik overbruggen en 6 treden +
hellingbaan naar het restaurant moet toch ook kunnen lukken!
Na een 1/2 uur ben ik uitgestapt en hebben wij de rolstoel beneden laten staan.
Wel kregen wij een andere kamer aangeboden zodat wij niet zover de gang in hoefden te lopen.
Nu weet ik dat als je aankomt je moe bent en geneigd om dit te accepteren. Dit was een kamer meteen naast de lift.
Nu weet ik uit ervaring dat dit herrie maakt, die deuren, het afscheid nemen van de mensen bij de lift.
Ik wilde de andere kamer zien, helemaal achter in de gang. Moon bleef in de eerste kamer wachten. In die tussentijd
dat ik naar die kamer ging kijken had zij het gordijn opzij geschoven en gezien dat je tegen een kale muur aankeek.
Ik wilde haar net halen om te zeggen dat wij toch de kamer zouden nemen die wij als eerste toegewezen hadden gekregen
toen zij er al aan kwam. Dit is een goede beslissing geweest, heel mooi uitzicht.
Prachtig hotel, hele mooie ligging, natuur
Het restaurant had een hellingbaan die zo steil was dat er 3 sterke mannen voor nodig waren om mij naar boven
en naar beneden te duwen.
Bij het ontbijt ging ik wel lopend de trap op. Snel ontbijten vanwege het niet goed kunnen zitten maar bij het
diner wil ik goed kunnen zitten en op ons gemak eten.
De omgeving: als je het hotel aan de achterkant verliet (vlak) was je meteen op de boulevard, 25 mtr naar links
en je had de dagmarkt tot 24.00 uur en ging je naar rechts dan was ca 75 mtr verder het dorp. Alles allemaal vlak.
Alleen een paar bruggetjes, met een gezonde begeleider prima te doen. Voor ons niet. Maar wij hebben hulp gevraagd
en niemand heeft nee gezegd. Alleen ze brachten de rolstoel omhoog en even verder weer naar beneden. En dan vroeg ik
of zij Moon wilde helpen met een arm. 9 van de 10 keer hoefden wij niets te vragen en stonden er al mensen om te helpen.
Dit ging echt heel goed.
1x op een avond laat, lege boulevard, nou dan wachten wij toch tot er iemand komt. Ik wou net op mijn horloge
kijken hoelang dit zou duren voor de gein en uit het niets kwamen er 2 Turken om te helpen. Je zag de mensen ook
best kijken of zij hulp moesten bieden.
Wij hebben alles eruit gehaald wat erin zat, geen tijd gehad om te zonnen. Zijn naar Marmaris geweest met de boot.
Ik weet hoe en op welke manier ik hulp moet hebben en in gebarentaal laat ik dan weten waar ze moeten staan en dan
kregen zij mijn arm om hun nek en zo overbrug ik de hogere op- en afstappen. Je zag ze ook heel verbaasd kijken als
ze snapte wat ik bedoelde, kreeg complimenten. Dit is natuurlijk ook een jarenlange ervaring en je weet zelf hoe je
bepaalde dingen moet overbruggen. In dit geval de nek. Met opstaan de pols en hun voet dwars. Moon heeft/had hier
geen ervaring mee en het ging dan ook verschillende keren mis maar later stukken beter. Ze heeft tussen kade en boot
gezeten op handen en voeten. Zij heeft natuurlijk ook weer heel andere lichamelijke problemen dan ik.
Wij hebben de hele dag over Marmaris gedaan, 2 straten, juwelier (2 uur met afdingen, maar ik heb wat ik wou voor de
minimale prijs, best moeilijk als ik zit te onderhandelen over een bedrag wat haar eetgeld voor een maand is), maar
zij heeft hier toch van genoten omdat ze dit nog nooit had meegemaakt. Wij waren allebei lichamelijk op maar ik denk
dat zij geestelijk ook heel veel heeft moeten verwerken.
Bij de juwelier verschillende keren thee gehad, toen was het tijd voor het toilet, ja ja, dames boven. Hij naar mij
wijzen maar ik hoefde niet,toen naar haar dat zij naar boven moest. Uiteindelijk begreep hij dat ze dat niet kon.
Toen heeft hij een herentoilet helemaal schoongemaakt en kon zij daarop. Officieel is dit bij de islam niet gebruikelijk.
Hierna heerlijk ergens gegeten en gedronken bij een soort broodjeszaak. Gewoon broodje gezond maar ze hadden ook
dingen liggen die wij niet konden, gevraagd wat het was, oké 1 proberen dan maar. Werd keurig in stukjes gesneden
met 2 vorkjes aan ons tafeltje gebracht. Hierna op ons gemak 2 straten belopen/gereden, kon ik makkelijk zelf,
alles vlak. Ik moest echt opletten dat ik mijn handen op mijn schoot hield want anders had Moon geen steun.
Daarna even contact gezocht met Nederland in een internetcafé en toen was de laatste boot vertrokken naar Icmeler
waar wij zaten.
Maar wij zijn zielig!!!!!!! en werden met een aparte boot terug gebracht. Toen waren wij allebei op wat bij mij
inhoudt dat ik ook niet meer kan eten. Verplicht van Moon op bed met medicijnen en rusten en een kwartier voor het
sluiten van het restaurant heb ik toch alle moed verzameld. Moon heeft alles voor mij gehaald, kleine beetjes, maar
toch de zouten en de koolhydraten naar binnen gekregen. En als je dan ziet hoe Moon ondanks dat zij moeilijk loopt
toch nog extra voor mij loopt!
Wel zijn wij meteen na de koffie naar boven gegaan, maar liggend op bed kan je best nog tot 03.30 uur praten hoor.
We zijn een avond naar het eind van de boulevard gelopen/gereden om te kijken naar een mooi hotel aan de buitenkant
of deze rolstoelvriendelijk/geschikt was. Dit hadden wij gauw gezien, vanaf de boulevard waren er 10 treden naar het
zwembadterras en hierna 6 treden naar de entree. Wij zijn er dus niet eens in geweest.Voor een gezond iemand is dit
10 min lopen voor ons 2 uur, met tussenstops op bankjes, een cappucinootje, verderop verse jus orange. Maar wij hebben
het gedaan.
Toen nog een dag souveniertjes kopen, afdingen, heet, bepakt, beladen en kapot kwamen wij terug maar met alles wat wij
wilden kopen en ook netjes overal goed af kunnen dingen.
De souveniers op bed gelegd en ik ben erom heen gaan liggen. Werd niet meer warm, t-shirt over mijn benen. Lukte niet.
Ik weet uit ervaring dat dit pas de volgende dag over zou zijn na een nacht ( 4 uur in deze vakantie) slaap.
Moon lag te slapen. Ik heb haar wakker gemaakt en gevraagd wat zij wou want ik voelde dat ik de zon in moest.
Zij wilde blijven liggen.Ondertussen had ik al bedacht hoe ik bij een zwembadbed moest komen. De gang naar de
lift was het moeilijkst. Ik heb de kussentjes voor onder mijn benen in een strandtas gedaan met een flesje water,
deze heb ik om de handvaten van de rolstoel gehangen en het luchtbed voor op het strandbed dubbelgevouwen tussen
mijn benen genomen, dit ging perfect. Heerlijk 1 uur de zon/de warmte in mijn lijf laten komen, hierna voelde ik
mijn benen iets warmer worden. Eten hoefde ik op dat moment niet, had ik dat wel gewild zitten er altijd wel mensen
die je helpen. En in Turkije is dat 80% Nederlanders. Heeft zijn voor en zijn tegen. Ik ben toen naar binnen gereden,
hier is thee en koffie de hele dag verkrijgbaar. Normaal zitten daar altijd wel behoorlijk wat mensen. Nu niet.
Dan maar even wachten. Thee halen in de rolstoel is moeilijk en gevaarlijk. Na ca 5 min. kwam er iemand van het
personeel die geen woord over de grens sprak maar met handen en voeten heb ik kenbaar gemaakt dat ik graag thee
wilde en of hij dat voor mij wilde halen. Maar natuurlijk. Ik kreeg alleen hele sterke zwarte thee, ba ba ba maar
wel warm. Even later kwamen er Nederlanders waar wij wel mee omgingen (wie niet!) en die hebben toen voor mij een
lekker glas thee gemaakt en gebracht.
Met vragen kom je een heel eind dat heb ik in die 14 jaar wel geleerd, de mensen kunnen geen gedachten lezen.
Eigenlijk weet ik nu niet meer wat wij nog meer hebben gedaan maar wij hebben geprobeerd om 48 uur uit een etmaal
te halen.
Het is zo'n gezellige boulevard, markt, stad, bevolking.
Uiteraard zijn wij nu nog kapot,alhoewel Moon alweer bruist van energie en zich heerlijk voelt. Maar je weet bij
mij werkt dat anders.
Maar volgende week gaat het allemaal wel weer beter! De koffer staat nog ingepakt, zijn toch zomerkleren die ik
pas over 6 weken weer nodig heb tadada
Op de dag van ons vertrek uit Nederland begon Moon met griep en 2 dagen later volg ik trouw. Alleen omdat ik
astmatischebronchitus heb voelde ik al dit gaat niet goed, dit gaat vastzitten. De Ventolin kwam niet waar die
moest komen, de prednison die ik altijd in de vakantie gebruik deed ook niets aan de luchtwegen en ik had voor
die ontsteking van mijn kies penicilline bij mij voor het geval dat. Deze was ook bestemd voor infecties aan de
luchtwegen die ben ik gaan gebruiken. Maar ik/wij hoesten de hele dag,keelpijn, verkouden en bij mij dan een piepende
(brommende) ademhaling en ook een zere ademhaling. Maar toch heeft het de vakantie niet verpest. Vandaag de eerste
dag dat het hoesten iets minder is en het ademen beter gaat. Hebben wij dit weer gehad, zijn wij klaar voor de winter.
Wij hebben nog geprobeerd bij te boeken tot zondag (morgen dus) maar ivm de herfstvakantie zat het vliegtuig vol.
Dit had ik ook wel gedacht maar nee heb je en ja kan je krijgen. Dit houdt in dat wij het naar ons zin hebben gehad
anders hadden wij dit niet eens geprobeerd!
Hostess zou een rolstoel regelen voor Moon op de luchthaven en stoel 1C.Op de luchthaven stonden ze niet klaar
zoals had gemoeten maar na enig walkietalkieverkeer kwam hij met 1 persoon voor hulp. Alles was daar glad dus kon ik makkelijk zelf rijden en Moon werd gereden (duwrolstoel) en hij had ook de handbagage. Wij hadden 1 handbagage (trolley), 1 stuk is natuurlijk in ons geval makkelijker maar ook in de transferbus voor mijn been, kussen erop en Vonne zit.
Wij gingen langs alle mensen die stonden te wachten, inchequen, visa,stempelen, achterom bij de douane.
Even een sigaretje genomen, sigaretten gekocht en toen wilde wij even naar het toilet en dan aan de koffie,
tijd zat.
Wij werden dus uit de toiletten geplukt en moesten al aan boord, een half uur eerder dan gepland.
Weer de verkeerde stoel uiteraard, dit was bij ons op Schiphol herbevestigd voor de terugvlucht, door de hostess,
door het agentschap en nog gaat het fout. Iedere keer weer. Die vliegtuigmaatschappijen pffffffffff, het alleenrecht hč.
Maar ook nu weer er werd netjes gewisseld en wij waren een half uur eerder dan gepland thuis.
Op Schiphol kreeg ik voor het eerst mijn eigen rolstoel bij het vliegtuig ja ja voor het eerst!!!!!!!! t'kan dus wel.
Overal op de hele wereld krijg ik altijd mijn eigen rolstoel behalve op Schiphol omdat ze van de Arbo-dienst niet de
rolstoel omhoog mogen tillen.
Wij werden helemaal netjes naar de bagageband gereden, die meneer bleef bij ons, heeft de koffers gepakt en mij door
de douane in de armen van Louis gereden.
Momenteel heb ik heel veel last van mijn lever door de vele medicijnen, maar het was de moeite waard.
Ik lees de mail niet na op fouten want je weet ik zit alweer te lang, lees maar lekker over de fouten heen
Ps: wij zijn ook nog naar een Hamam geweest en hebben ons lekker laten wassen, scrubben en masseren
Moon was 2 weken terug jarig en heeft dit van mij voor haar verjaardag gekregen.
He he wat een verslag he.
Ik ga even met de benen omhoog Groetjes Yvonne
|